Winst van de Crisiskaart®

Het hebben van een crisiskaart® geeft je een soort houvast: "dat heb ik achter de hand als het fout mocht gaan." 

Mogelijke winst van een crisiskaart voor de klant en betrokkenen

In het concept van een businesscase voor de projecten crisiskaart in Zuid Holland, opgesteld door Zorgbelang Zuid Holland, wordt een goede omschrijving gegeven van de winst die een crisiskaart volgens betrokken klanten en hulpverleners oplevert voor alle betrokken partijen.

 

Klant:
o meer grip op eigen situatie: zelf kunnen kiezen voor eigen oplossingen;
o meer inzicht in eigen situatie en factoren die mogelijk tot crisis leiden, dit kan een emanciperend en preventief effect hebben;
o rust in hoofd omdat er overzicht is;
o voorkomen van crisis;
o betrokkenheid omgeving en informeel steunsysteem;
o afspraken over gewenste zorg- en hulpverlening
o aandacht voor praktische zaken/problemen op alle levensgebieden bij crisis(zorg voor huisdieren, planten, baan etc.).

 

Instelling:
o sluit aan op interne signaleringsplannen;
o leidt tot minder crisisopnames en ingeval van opname weet men de wensen/behoeften van de patiënt;
o ondersteunt eigen kracht cliënten;
o houvast voor hulpverleners.

 

Maatschappij:
o minder crisissituaties;
o houvast voor politie en crisisdiensten;
o actieve inzet omgeving en versterking emancipatie, burgerschap en eigen kracht.


Financiers:
o minder crisissituaties; en daardoor minder (gedwongen) opnames;
o hogere kwaliteit zorg;
o meer patiëntgerichte en doelmatige zorg.

Het is belangrijk om de winst van de crisiskaart niet alleen te meten in termen van aantallen en/of afname van het aantal crisiskaarten. De crisiskaart kent de volgende winstpunten.

 

Knelpunten bij het maken van een crisiskaart

Bij het maken van een crisiskaart stuiten we op nogal wat problemen die het proces bemoeilijken.

De crisiskaart nog geen gemeengoed

Om de crisiskaart effectief te maken moet deze gemeengoed worden. Alleen als veel mensen in crisis over zo’n kaart beschikken zullen hulpverleners en anderen er op den duur automatisch naar vragen, en hopelijk ook naar handelen.

 Angst

Niet alle betrokkenen willen het crisisplan ondertekenen. Dit geldt voor vertrouwenspersonen, maar soms ook voor behandelaars. Dit heeft uiteraard vooral te maken met het gegeven dat men na het zetten van een handtekening gehouden is aan gemaakte afspraken.

Geen vertrouwenspersoon

Niet alle aanvragers lukt het om een vertrouwenspersoon te vinden. Dit heeft veelal te maken met isolement waarin men leeft. Ook komt het voor dat mogelijke kandidaat-vertrouwenspersonen (zoals familieleden) vanwege nare ervaringen tijdens een eerdere crisis niet opnieuw belast willen worden.