Informatie voor cliŽnten

Ooit een psychische crisis mee gemaakt of bang er ooit een mee te maken?
Met een crisiskaart regel je zaken vooraf .

 

Een crisiskaartģ is een klein persoonlijk document (een soort codicil, niet groter dan een bankpasje). Op de kaart staat beknopt beschreven hoe men een crisis bij u kan herkennen en wie moet worden gewaarschuwd en wie dat doet. Ook kunt u op de kaart aangeven welke medicijnen u goed helpen bij een crisis, wie bijvoorbeeld uw huisdier verzorgt als u daar zelf niet toe in staat bent, wie er zorgt voor betaling van uw vaste lasten tijdens een opname, enz. U bepaalt zelf hoeveel informatie er op de kaart komt te staan.

 

Op het moment dat er een crisiskaart gemaakt wordt moet voor u helder zijn wat er wel en niet wenselijk is in geval van een crisis. Hiermee kan voorkomen worden dat over u beslissingen worden genomen op een moment dat u zelf niet in staat bent aan te geven wat er aan de hand is en hoe u het beste geholpen kunt worden.

 

Indien u de Nederlandse taal niet goed beheerst en degene met wie u een Crisiskaart zou willen opmaken, uw taal niet spreekt, dan kunt u met de crisiskaartconsulent de mogelijkheid bespreken om een tolk van het Tolk- en Vertaalcentrum Nederland in te schakelen.

Op deze website vindt u

informatie over verschillende aspecten van de crisiskaart

een overzicht (per provincie) van steunpunten waar men u kan helpen met het opstellen van een crisiskaart

De Crisiskaart en de politie - door Hans Slijpen, politie Utrecht aug. 2010
(Wanneer iemand in crisis niet meer aanspreekbaar is en in aanraking komt met de politie, dan is het belangrijk dat de politieagent snel over de juiste informatie kan beschikken. Een crisiskaart is daarbij een goed hulpmiddel. Daarom is de politie een warm voorstander van het gebruik van de crisiskaart.)

ervaringsverhalen van crisiskaarthouders